Ontpitters nog Demonized door Schijnheilige Minderheid
27 mei, 2009 door Russ
Aangezien de medische marihuanabeweging tractie in het Westen bereikt, openbaren sommige vroeger reclusive rokers zich dapper aan een onverdraagzame minderheid. Deze week, het bewegende stuk van Steve Elliot's in SFWeekly richtte enkele populairste tactiek „van anti-marihuanaijveraars“ tegen medische kruidpatiënten.
Één hulpmiddel van onverdraagzaam is de praktijk van het bedrijfsleven van het verplichte drug testen. Heeft de de drug testende praktijk van de werkplaats exponentieel sinds de vroege jaren '80 ondanks een volledig gebrek aan bewijsmateriaaltest om het even welke doeltreffendheid bij allen uitgespreid. In feite, worden gebruikt verschenen de meest aangehaalde statistieken die door de drug testende leveranciers in een antidrugbulletin van 1972. Er is nooit een bewezen verband tussen werkplaatsdrug het testen en verhoogde productiviteit geweest.
In feite, besteden de meeste ondernemingen hoger dan $77.000 per test, ondanks het feit dat het proces rife met valse positieven, valse negatieven, is en thuis geen onderscheid tussen druggebruik en op het gebruik van de baandrug maakt. Vaakst, drug moedigt het testen eenvoudig druggebruikers aan om van gemakkelijker opspoorbare drugs (onkruid, die zes weken na gebruik) kunnen worden ontdekt op gevaarlijkere substanties (cocaïne en meth pas door het lichaam in twee dagen of minder.) over te schakelen
Het is eenvoudig krachtens een efficiënte de drug testende industrie marketing campagne dat de ondernemingen duped in het creëren van een klimaat van onderscheid tegen onkruidrokers zijn geweest. Heel erg zoals de rest van de antidrughal, komen de feiten, het bewijsmateriaal, en het kritieke denken in geen spel.
Het is tijd voor het bedrijfsleven om te realiseren dat de medische marihuanagebruikers niet alleen door de staatsoverheid worden gesteund, maar volledig rechtschapen in hun gebruik. Er is geen moreel of wettelijk onderscheid tussen hen en andere arbeiders die kalmeringsmiddelen, pillen met hoog cholesterolgehalte, of een avondbrandewijn kunnen nemen.
Het enige onderscheid is fysiologische; dat is de onkruidrokers zullen minder waarschijnlijk aan hun geneeskunde worden gewijd dan vrijwel om het even welke voorschrift-toters in het bedrijf.
Vroeger het van Directeur Flipped van de Drug Vrij Amerika
31 maart, 2009 door Hooimijt
David E. Krahl, Ph.D., de vroegere Directeur van de Afgevaardigde van Amerika van de Drug Vrije, is nu tot steun van medische marihuana.
Er was een punt in mijn professionele carrière als Directeur van de Afgevaardigde van de Stichting van Amerika van de Drug Vrije toen ik het verbod van marihuana als geneeskunde steunde. Maar anderzijds, ervoer ik een verandering van hart, als u zal; een ogenblik van duidelijkheid, epiphany. Na ernstig het onderzoeken van de kwestie, en het krijgen voorbij de retorische argumenten van beide kanten, begon ik te realiseren dat het prohibitionistische gezichtspunt tegen het gebruik van marihuana als geneeskunde grotendeels genegeerd drie dingen, die zo in de stof van de Amerikaanse maatschappij en weerspiegelend van onze culturele waarden worden ingebed dat hun waarheid bijna duidelijk is.
Krahl gelooft dat de kwestie van marihuana als geneeskunde tot de staten zou moeten worden verlaten.
Van een zuiver Constitutioneel standpunt, zijn de individuele staten gemachtigd om hun eigen wetgevende cursussen in kaart te brengen, en te handelen autonoom, zelf-bepalend regerend entiteiten die meest geschikt zijn om wetten betreffende de gezondheid en het welzijn van hun burgers goed te keuren.
Krahl brengt een goed punt ter sprake. Toch hebben 13 staten nu reeds medische marihuanawetten of door de stemmingsinitiatief of wetgeving bepaald. Er zijn meer volgend kostuum en duwende medische marihuanarekeningen door hun wetgeving.
Krahl gelooft ook dat het een kwestie van het verband tussen arts en patiënt is en dat de overheid geen zaken heeft die op de voorgeschreven of geadviseerde cursus van een patiënt van behandeling binnendringt.
Gebaseerd op al lang bestaande traditie, zijn de douane, en de praktijk, het verband tussen arts en patiënt heilig. Fundamenteel, is het behandelingsregime dat door de arts wordt voorgeschreven of wordt geadviseerd een privé-aangelegenheid.
Krahl weet dat de duidelijke bereidheid van het nieuwe Beleid om een verouderd beleid te veranderen niet genoeg is. Het beleid van het Voedsel & van de Drug (FDA) moet hun positie dat van 2006 de „omkeren marihuana geen momenteel toegelaten medisch gebruik.“ heeft
In feite, niet alleen heeft FDA goedkeurde verscheidene studies die de medische doeltreffendheid van marihuana benadrukten, maar veel andere in het buitenland uitgevoerde studies zijn ook aan de zelfde conclusie gekomen: de marihuana, inderdaad, heeft therapeutische waarde.
Krahl zegt hij een nieuw middel van de het beleidspositie van het Witte Huis een nieuwe nadenkende, meer weloverwogen, medelevende, en rationele benadering van de kwestie van medische marihuana hoopt. Met meer mensen zoals Krahl die, nu een mogelijke verandering in hun houding en geloven op medische marihuana, en meer staten beïnvloedt die federale wet tarten om de kwestie aan de wetgeving te brengen, is het geworden noodzakelijk het licht betreden Witte Huis wanneer het behandelen van het Amerikaanse publiek.
MMJ die Door N.J. Rep in vraag wordt gesteld
21 januari, 2009 door Alex
In antwoord op de goedkeuring van het Akte van de Marihuana van het Gebruik van New Jersey Medelevende Medische (in een stem 6-1 geen minder), publiceerde Assemblywoman Mary Pat Angelini (r-Monmouth) onlangs een hoofdartikel in de Tijden dat van Trenton gepleit met haar kiesdistrict om tweemaal over het potentiële kwaad van medische marihuana te denken.
Angelini beweert dat om het even welke geneeskunde die door te roken wordt opgenomen tegen-intuïtief is, en dat de commissie-goedgekeurde wetgeving roekeloos was, wegens „en onbedoelde gevolgen“ van de voorziening unforseen van de rekening - die de cultuur van zelfs zes installaties of het verkrijgen van MMJ uit een staat-gemachtigde persoonlijke caregiver omvat.
Voor zover op-eds tegen marihuana gaat, dit wordt eigenlijk geschreven zonder het gebruik van schriktactiek of `de wet het redeneren law is. Angelini maakt haar geval tegen de „pothole“ bereden wetgeving terwijl nog duidelijk het zijn dat zij naar die medelevend is die lijden.
Haar grootste probleem schijnt het cultuuraspect te zijn:
Het toestaan van of de patiënt of hun caregiver om zes marihuanainstallaties te bezitten voor het oogsten, of het creëren van alternatieve behandelingscentra om zou dit product uit te delen een rode vlag aan die moeten opheffen betreffende het uitvoeren van correct openbaar beleid. De gemiddelde marihuanainstallatie kan overal uit één tot vijf ponden smokeable materialen per jaar produceren, overal resulterend in een totale oogst van tussen zes tot 30 ponden marihuana. Who zal op zijn output toezicht houden en zal ervoor zorgen dat de patiënten niet over-met medicijnen behandelen, of dat de bovenmatige productie niet aan hen wordt afgeleid die marihuana voor recreatieve doeleinden gebruiken? Ik zou debatteren dat New Jersey een doos van Pandora door onderaan deze weg te reizen opent.
Het enige probleem is, of u het of niet wetgeving maakt, mensen gaat hun handen op pot krijgen. Dat is enkel een feit. Zij kunnen of doen het op donkere straathoeken of door geregistreerd caregiver. Welke men steek houdt aan u?
Het Gebruik dat van de cocaïne ruïneert het Milieu?
19 november, 2008 door PerenwijnEen auteur @ Treehugger is gek aangezien de hel over de gebruikers van de gevolgen harde drug op het milieu heeft gehad, en hij gaat niet het meer nemen.
Klagend over alles, van de Guatemalaanse bos schade die door smokkelaarvliegtuigen aan de geleidelijke vernietiging van het regenwoud wordt veroorzaakt.
Het is een schijnheilig beetje aangezien de drughandelaren gewoonlijk geen verpakking gebaseerd op hun specifieke milieugevolgen onderscheiden, maar de schrijver maakt een lijst horde van kwaad dat aan het ecosysteem door sniffers en gevangenissen wordt gedaan.
De video toont hierboven hoe de cocaïne in het regenwoud wordt gemaakt. Hoewel het in het Spaans is, is het duidelijk om te begrijpen wat gebeurt. Ik denk het een weinig alarmerend is dat de kinderen in de video zo jong schijnen te zijn, en niet noodzakelijk de schade zij aan het milieu berokkenen.
De tijd is Juist voor de Hervorming van de Wet van de Marihuana
13 november, 2008 door Perenwijn
Volgens recente blogposten door NORML, nooit vóór is er een meer perfecte tijd om voor de hervorming van de marihuanawet geweest te duwen.
De verkiezing van Barack Obama, die aan de controle van de Democraat van zowel het Huis als de Senaat wordt gekoppeld, biedt een unieke en kritieke kans voor de federale hervorming van de marihuanawet.
Een goed punt, en herinnert zich… het verkiezen van een goede politicus slechts de helft van de slag is. U moet nog bovenop hen in hoop blijven zij ook geeny op u worden. Vergeet niet, is mensen van gehouden Bush in één keer ook en nu zijn goedkeuringsclassificatie in de lage jaren '30waaier.
Zijnd de nuttige en vooruitziende organisatie zijn zij, leidde NORML tot drie voorbereide verklaringen u, rechtstreeks naar het nieuwe beleid kunt hier verzenden… Iets hadden wij betrekking op vroeger in een andere recente post.
De verklaringen die door NORML worden voorbereid:
Verklaring #1: President Obama moet zijn campagnebelofte bevestigen om de federale arrestatie en de vervolging van (staat) respectabele medische cannabispatiënten en apotheken op te houden door leiders bij het Beleid van de Handhaving van de Drug van de V.S., het Ministerie van de V.S. van Rechtvaardigheid te benoemen, en het bureau van Generaal van de Procureur van de V.S. dat de wil van de kiezers in dertien zal eerbiedigen verklaart dat het arts-gecontroleerde gebruik van geneeskrachtige marihuana heeft gelegaliseerd.
Verklaring #2: President Obama zou de macht van moeten gebruiken intimideert preekstoel aan reframe het debat van het drugbeleid van één van misdadig beleid aan één van volksgezondheid. Obama kan deze verandering door directeuren te benoemen in het Bureau van het Nationale Beleid van de Controle van de Drug bevorderen die beroepskwalificaties in volksgezondheid, verslaving, en behandeling eerder dan in wetshandhaving bezitten.
Verklaring #3: President Obama zou op verklaringen moeten opvolgen die hij vroeger in zijn carrière ten gunste van decriminalization van marihuana door volwassenen door de oprichting van de tweeledige Presidentiële Commissie heeft gemaakt te verzoeken om begrotings, de sociale, en gezondheidskosten te herzien verbonden aan federaal marihuanaverbod, en progressieve aanbevelingen voor toekomstige beleidsveranderingen te doen.
[img via Bruine Flickr/Vincent]
De Verhalen van de Verschrikking van Salvia wonen leiden tot Verbod, misschien bij
11 november, 2008 door Perenwijn
Met de groeiende populariteit van het gebruik van de installatie, onvermijdelijk is er ook occasioneel Salvia verschrikkingsverhaal, dit één in het bijzonder verteld in mooi opschrikkend detail.
De grootste zorg, zoals met om het even welke psychedelische drug, bestaat in gebruikers die een geschiedenis van geestelijke ziekte hebben. Onrustbarender voor die individuen is als zij met de drug „worden gedoseerd“, die moet zeggen zij de drug unknowingly namen.
Salvia, die in Oaxaca voor generaties als milde hallucinogeen is gebruikt, kan ernstigere bijwerkingen met inbegrip van milde aan strenge schizofrenie voor die met een genetische neiging hebben.
Wordend Wettelijk, Deel 1: De dag werd ik Wettelijk
27 oktober, 2008 door Perenwijn
Na jaren gewiekste bemiddelaars, die bij aandrijving-thru restaurantparkeerterreinen en sitdowns met hippies wachten, besliste ik definitief een medische marihuanakaart aan te vragen.
Zijnd in probleem met de wet voor bezit, ironisch was de wettelijke veiligheidskwestie geen één van de redenen ik uitging om de kaart te krijgen. In plaats daarvan, maakte het idee van het zijn op om het even welke soort van overheid-gesanctioneerde lijst van marihuanagebruikers me gevoel, bijna als een pre-goedkeuringsproces voor een onttrokken telefoonlijn en een inleiding moeilijk aan de grote broermaatschappij.
Niettemin, deed ik het omdat ik elk recht op de onderwet van Californië heb. Alle moest ik doen was schik een benoeming via een telefoonaantal voor Medicann die ik bij een lokale headshop vond.
Zo deed ik de benoeming - het vroegst kon ik zien een arts ongeveer tien dagtochten was - en aangezien de dag meer dichtbijgelegen groeide ik debatteerde de kwesties betrokken bij het krijgen van de kaart more and more. Ik worstelde met het idee van het krijgen van een kaart omdat wetend dat ik de zelfde medicijnen voor bezorgdheid, spanning en hoofdpijnen nam dat de mensen die voor glaucoom en chemotherapieherstel worden gestreefd naar me maakten één of andere maatregel van schuld voelen. Hoewel ik ben legitimzed een verdediger van vrij gebruik, b.v. zou geen ziekte moeten worden vereist om van marihuana te genieten als u van leeftijd bent, voelde ik nog de spanning van een ingeworteld stigma.
Na heel wat geëigd debat, realiseerde ik dat dit het resultaat van mijn onderbewuste het associëren marihuana met een gecontroleerde substantie van de Klasse A is. Het feit is dat de marihuana door patiënten voor een verscheidenheid van ziekten wordt gebruikt, maar dat is niet waarom ik denk de marihuana zou moeten worden gelegaliseerd, is er een andere, persoonlijkere reden…
