Het Hof van de drug Sympathiek aan Rijke Jongen Frat
2 juli, 2009 door Russ
Christopher Duncan van Copiague, NY dankt zijn gelukkige sterren dat hij een wit, rijk, kind geboren was. Deze week, verdiende zijn gelukkig ongeval van geboorte hem een vrije pas in een federaal drughof dat helemaal over zich viel om hem de vernedering te sparen van het gaan naar gevangenis voor bewust het breken van de wet.
Een vroegere Universiteit van de student van Vermont, Duncan, stelde terug in werking een cocaïne het handel drijven verrichting uit zijn frathuis in 2007. De plaatselijk autoriteiten overvielen het huis de week van graduatie vindend het hoogtepunt van druggerei, cokes, en contant geld. In gevaar om wat ernstige gevangenistijd te ontvangen, liet de rechter hem weg met 100 uren van de communautaire dienst en twee jaar van proef.
De rechter William Sessions III van het Hof van het district zaag geschikt om het te nemen gemakkelijk op de jonge cocaïnehandelaar omdat hij een stom jong geitje en was, zoals hij aan de gedaagde zei:
Het toont uw gebrek aan ernstige betrokkenheid en uw absolute naivete, eerlijk gezegd.
Sprekend van naivete, is één benieuwd waarom de rechters hun zachte stroken wanneer slechts geconfronteerd met de Kaukasische Kinderen van de Rijken vinden? Busted niet kon wat welwillendheid opdat de bus bagage-manager door DEA voor het overgaan langs kleine pakketten van contrabande zijn? Wat over de kerkminister die opstelling een kleine onkruidtuin voor sommige van zijn zieke parochianen? Of om het even welk aantal lage straathandelaars die zeker naïef waren, beet zeker spelers in hun eigen kleine buurten. Waar is hun welwillendheid? Waar is het medeleven voor hen?
De eenvoudige waarheid is, wat door deze jonge man mening toen hij besliste de Papa van de Slag met de lokale meisjesstudentenclubmeisjes te spelen, is het zelfde nauwkeurige ding dat door de mening van elke strevende drugdealer gaat ging, groot of klein. Het is een mengsel van hebzucht, opportunisme, en onverschilligheid voor zijn medemens. Zodra deze denkrichting op zijn plaats is, is het allen enkel een kwestie van schaal; van ondernemerschap. En wanneer de hamer neer komt, is het allen een kwestie van huidtoon.
